అద్వైతం
-- భావరాజు శ్రీనివాస్

Vivekananda


ఎదగడం లేదా పరిణామం చెందడంలో ఆనందం ఉంది. పరిణామం ప్రమోషన్ లాంటిది. రెండింటివల్ల గత జీవితం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది. స్వేచ్ఛ అనేది బయట ఎక్కడో విడిగా లేదు. గొంగళి పురుగు సీతాకోక చిలుకగా మారడమే స్వేచ్ఛ. వానరుడు పరిణామం చెంది నరుడయ్యాడు. నరుడు పరిణామం చెందితే నారాయణుడౌతాడు. కాబట్టి వానరుడు, నరుడు, నారాయణుడు ముగ్గురు లేరు. ముగ్గురూ ఒకే జీవితానికి చెందిన మూడు దశలు. అద్వైత సిద్ధాంతం చెప్పేది ఇదే. అన్ని దశలూ దాటి వచ్చిన నారాయణుడికి వివిధ దశల్లో ఉన్న జీవుల బాధలూ, బలహీనతలూ తెలుసు. అన్నిదశలూ దాటి వచ్చిన వాడు కాబట్టే నారాయణుడు నరులతో, వానరులతో సహవాసం చేయగలిగాడు. కానీ శ్రీరాముడితో సంవాదం తరువాత ఆంజనేయుడు, భగవద్గీతను విన్న తరువాత అర్జునుడు పరిణామం చెంది నారాయణుడికి దగ్గరయ్యారు. తమకూ నారాయణుడికీ(జీవేశ్వరులకి) ఉన్న పరిణామ సంబంధాన్ని వారు గుర్తించారు.

జీవేశ్వరులు ఒకరే అంటుంది అద్వైతం. ఒకరే అయినా పరిణామం చెందడంలో వారి మధ్య ఉన్నఅంతరాన్ని గుర్తించి గౌరవించమంటుంది విశిష్టాద్వైతం. జీవుడు వేరు, ఈశ్వరుడు వేరు అంటుంది ద్వైతం. ఈ అద్వైత వ్యాసంలో జీవేశ్వరుల మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని ఆవిష్కరించే ప్రయత్నం జరిగింది.

అద్వైతం

ద్వైతం అంటే రెండు. అద్వైతం అంటే రెండు కానిది ఒకటే అని అర్ధం.

Advaitham


ఒకటి కావాలంటే రెండింటిని ఏకం చెయ్యాలి. ఎప్పుడూ ఒక్కలా, స్థిరంగా, ఏకాంతంగా ఉండాలంటే సుఖదుఃఖాల్ని, మంచిచెడ్డల్నీ ఒక్కటిగా చూస్తూ, నిత్యజీవితంలో వాటిని ఏకం చెయ్యాలి.

Advaitham


‘మనం’ ముక్కలై నువ్వూ, నేనూ అయి ఉత్తర, దక్షిణాలకు ప్రయాణం చేసింది. ‘మనం’ అనే భావన అద్వైత దృష్టి మనకు పండుగ రోజుల్లో కలుగుతుంది. సాంఘిక ఆర్ధిక చారిత్రక వ్యత్యాసాలకతీతంగా అందరూ ఒక్కటే నన్న భావం పండగ రోజుల్లో కలుగుతుంది. మర్నాడు మళ్ళీ మామూలే. పండగరోజుల్లో సామూహికంగా పొందిన అద్వైతదృష్టిని వ్యక్తిగతంగా పొంద గలిగితే ప్రతిరోజూ పండగే. ఇందుకోసం పైసా ఖర్చుపెట్టక్కర్లేదు. కాలు కదపక్కర్లేదు. కాలు కదపకుండానే గణాధిపత్యం సాధించిన వినాయకుడిలా స్మూక్షంలోనే మోక్షం పొందవచ్చు.

Advaitham


ఒకటిని రెండుగా విడగొట్టి చూసేవారిది లౌకిక దృష్టి. రెండింటిని కలిపి ఒకటిగా చూసేవారిది అలౌకిక దృష్టి. విష్ణుమూర్తిది లౌకిక దృష్టి. ఆయన దేవతల్ని, రాక్షసుల్ని వేరుగా చూస్తాడు. అమృతాన్ని రాక్షసులకు దక్కనివ్వలేదు. పరమేశ్వరుడిది అలౌకిక దృష్టి. ఆయన అందర్నీ ఒక్కలాగే చూస్తాడు. రాక్షసులైనా వారు చేసిన తపస్సు ఫలిస్తే కోరింది ఇస్తాడు.

కేశవుడిది లౌక్యం(logic).  శివుడిది ఆత్మీయత(music)

లోకంలో ఉంటూ లౌకిక సమస్యలు ఎదుర్కుంటూనే అలౌకిక ఆనందాన్ని పొందడానికి వైష్ణవ తత్వం, శివ తత్వం (logic and music) రెండూ అవసరమే. కులమతాల్ని బట్టి కాక, మంచిచెడ్డల్ని బట్టి మనుషుల్ని విడగొట్టి చూసే విష్ణుమూర్తికి, కులమతాల కతీతంగా అందర్నీ ఒక్కలా చూసే శివుడికీ కులమతాలు లేవు.

Advaitham


ధర్మార్ధకామమోక్షాలలో అర్ధకామాలవల్ల ఏర్పడే సంయోగ వియోగాలను ఏకం(1) చెయ్యడంలో, లేదా ఆ సంయోగవియోగాలను విడిచిపెట్టడంలో వ్యక్తి పొందే సాఫల్య వైఫల్యాలే సుఖ దుఃఖాలకు కారణమౌతుంటాయి. వంచనకు, ఆత్మవంచనకు పాల్పడకుండా సంయోగవియోగాలను అధిగమించి వాటిని ఏకం చెయ్యడం ధర్మం అయితే, హత్యకు ఆత్మహత్యకు పాల్పడకుండా సంయోగవియోగాలను విడిచిపెట్టడం మోక్షం. దేహాన్ని విడిచి పెడితే సంయోగవియోగాలు ఇక బాధించవు. కానీ దేహాన్ని విడిచిపెట్టకుండా సంయోగవియోగాలను (మనస్సును) విడిచిపెట్టడమే మోక్షం, జీవన్ముక్తి. చనిపోయిన వారితో మనకేర్పడిన సంయోగవియోగాలను అధిగమించేందుకు ఏర్పాటు చెయ్యబడిన ధర్మమే అపరకర్మలు చెయ్యడం, ఆబ్దీకాలు పెట్టడం.

జగత్తు-జీవుడు-ఈశ్వరుడు, ఈ త్రిపుటిలో అర్ధకామాలవల్ల ఏర్పడిన సంయోగవియోగాలను అధిగమించి జీవుడు, జగత్తుతో ఏకం కావడం ధర్మం ఐతే, ఆ సంయోగవియోగాలను విడిచిపెట్టి, జీవుడు ఈశ్వరుడితో ఏకం కావడం (ఏకాంతాన్నిపొందడం) మోక్షం. ధర్మంలేని మోక్షం పలాయనం అవుతుంది. మోక్షం (స్వేచ్ఛ) లేని ధర్మం బంధనం అవుతుంది. ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టందే బ్రతకడం కష్టమనీ, లోకంలో నెగ్గుకు రాలేమని, అలాగే దేహాన్ని విడిచిపెట్టందే విముక్తి కలగదని, మోక్షం రాదనీ భావించడం తొందరపాటే అవుతుంది.

Advaitham


సంయోగవియోగాలను అధిగమించి ధర్మాన్ని చేపట్టినా,వాటిని విడిచిపెట్టి మోక్షాన్ని పొందినా చేరుకునే గమ్యం ఒకటే (1) మార్గాలు భిన్నం.

ధర్మం ప్రవృత్తి మార్గం. మోక్షం నివృత్తి మార్గం. ధర్మానికి పార్వతీ దేవి, మోక్షానికి శివుడు ప్రతీకలు. ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టకుండానే పార్వతి మోక్షాన్ని (శివుణ్ణి) పొందింది. అలాగే మోక్షాన్ని స్వేచ్ఛనీ విడిచిపెట్టకుండానే శివుడు ధర్మాన్ని (పార్వతిని) చేపట్టాడు. ధర్మమోక్షాల(పార్వతీపరమేశ్వరుల) ఈ ఏకత్వాన్నే అర్ధనారీశ్వరతత్త్వం వ్యక్తం చేస్తున్నది. అర్ధకామాలు కాదు, ధర్మమోక్షాలే శివపార్వతుల్ని ఏకం చేశాయి. మనుషుల్ని ఏకం చేసేవి కూడా అవే. శివపార్వతులంటే -ఆదిదంపతులు, తల్లితండ్రులు, శ్రుతిలయలు, వాగార్దాలు, ధర్మమోక్షాలు, ఇహపరాలు.

 

.....సశేషం.....

 

divider

 

ఈ శీర్షిక గురించి మీ అభిప్రాయాలను మాతో పంచుకోవచ్చును. ఎడిటర్@సిరిమల్లె.కాం ద్వారా మాకు ఇ-మెయిల్ చేయండి.

సంపాదకులు: మధు బుడమగుంట, ఉమ బుడమగుంట (కాలిఫోర్నియా, యు.ఎస్.ఎ.)

మనమీద మనకున్న అదుపు ఒక గొప్ప సంపద. అందుకే మనల్నిమనము సదా పరీక్షించుకుంటూ ఉండాలి – రస్సెల్